http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=93035

منم كه عصمت الله و، به ساق عرش زيورم                                        حبيبه خدا منم، حباب نور داورم

رضاى من رضاى او، ولاى من ولاى او                                            كه من ولية الله و، ز هر بدى مطهرم

على است نفس احمد و حقيقت محمدى                                   منم كه بضعة النبى و، با على برابرم

به تخت اقتدارشان، نشسته‎ام كنارشان                                    به تاج افتخارشان، يگانه است گوهرم

بجز محمد و على، كه نور ما بود يكى                                               ز انبياء و اولياء، خدا نموده برترم

نبى چو گفت بر ملا: اگر نبود مرتضى                                    ز اولين و آخرين، هر كسى نبود همسرم

على، شهاب ثاقب و منم فروغ زُهر وى                                     با اوج عصمت و حيا، به هر زمان منورم

نهال عشق ايزدى، بهار حسن سرمدى                                       شكوفه محمدى، عطاى رب و كوثرم

حسين با حسن مرا، دو گوشوار زينتند                             على است طوق گردنم، محمد است افسرم

محمد و على و من، چو اصل و ام خلقتيم                               منم كه باب خويش را، درين مقام مادرم

فدك چه جلوه‎اى كند، به پيشگاه دولتم                                    كه مالكيت جنان، به كف بود چو حيدرم

عليه غاصب فدك، از آن قيام كرده‎ام                                     كه راه پر جهاد حق، نشان دهم به دخترم

"حسان" بود مودت رسول و آل مصطفى                                           اميد برزخ من و، پناه روز محشرم

                                                                                                                                         چايچيان "حسان"