First note

در خبرها آماده بود که شرکت هواپیمایی Tigers در استرالیا که یک بلیت های ارزانتری هم نسبت به شرکتهای دیگر دارد، بدلیل فرودهای خطرناک هواپیماهایش که منجر به دریافت اخطار از سازمان ایمنی پرواز استرالیا شده ( آخرین اخطار برای هواپیمای ایرباسA ۳۲۰، چهارشنبه گذشته)، تمام پروازهایش تا اطلاع بعدی (اول آگوست) لغو شده است. این شرکت مجبور است مبلغی حدود ۲.۲ میلیون دلار بابت آموزش مجدد حدود ۱۰۰ خلبانش، هزینه کند تا بتواند مجوز پرواز مجدد را بگیرد. این اخطارها، منجر به تغییرات مدیریتی در شرکت نیز شده تا سهامداران و هیات مدیره، دنبال مدیر عمل جدید باشند. همه این اتفاقات از چند تا فرود که شاید بیشتر ما مثل آن را به عنوان یک پدیده نرمال در هوانوردی کشورمان، تلقی میکنیم، شروع شد! هفته گذشته هم که به یک نمایشگاه هوانوردی رفتیم، هواپیماهایی دیدیم که شبیه به آنها هنوز در ایران پرواز میکننند ولی اینجا، در موزه هستند.

مورد اولی که ذکر کردم، یک نمونه موفق از نظارت حاکمیت بر بخش خصوصی و در جهت ارتقا ایمنی شهروندان بود. اما مورد دوم، اوج لجاجت غربی ها  در تحریم هوانوردی کشور است که دودش به چشم  مردم میرود. عجیب اینکه، همان غربی ها از طرف دیگر میخواهند برای مردم ایران، نقش مادر فداکار را  داشته باشند.