بسم الله الرحمن الرحيم

بالاخره موفق شدم، مجوز استفاده از چند کورس دانشگاهی را بصورت رسمی بگیرم. البته، از ابتدای درسم و با توجه به اینکه زمینه قبلی کاری ام، مرتبط با کار سلولی آزمايشگاهی نبود، تقاضا را داده بودم. اما دانشگاه، منوط به پرداخت شهریه اضافه، موافقت کرده بود. در صورتیکه حالا با موافقت سوپروایزرم، بصورت رایگان در آن کورسها، ثبت نام شدم. هیجانش باید جالب باشد. دوباره سر کلاس رفتن و اساینمنت و امتحان و ...

البته، فرصت مناسبی است که به آن آرزوهای دست نیافته ام هم جامه عمل بپوشانم!  و اميدوارم، اين سنکشن هم زودتر حل شود.

اين چند وقت، فضای دانشگاه، خصوصاً چند نفری که من باهاشون کار داشتم، خيلی ساپورتيو بوده و آنها مثل کار خودشان، دنبال کارم بودند. نمی شود هم گفت، همه اش بخاطر بيزينس بودن مقوله تحصيل در اينجاست. خيلی هايشان، واقعاً اينطوری بار آمده اند و تربيت شده اند که اگر کاری از دستشان بر بيايد، دريغ نکنند و دنبال کارت باشند.

 عموم مردم ، مراقب اطرافشان اعم از آدمها، ساير موجودات زنده و محيط زيستشان هستند و خلاصه فقط به خودشان فکر نمی کنند.

و در آخر هم اينکه، از دکتر تری والش، معاون پژوهشی دانشکده، اين پيرمرد دوست داشتنی با آن سبيل های پرپشتش و يقه هميشه باز پيراهنش، بخاطر حمايتهایش و بصورت اختصاصی متشکرم.

ممنون و خدانگهدار