بسم الله الرحمن الرحيم

پنج شنبه و جمعه در يک کنفرانس، در گولد کوست، شرکت داشتم که پروژه ام را در قالب ارائه پوستر پذيرفته بودند. در حاشيه همايش، پروفسور پيتر اندروس که رييس انجمن محققين و دانشمندان کويينزلند بود، سخنرانی جالبی داشت که بنظرم از خود همايش پربارتر بود. نکاتی از آن سخنرانی که يادداشت کرده ام را برايتان به ارمغان آوردم.

ايالت کويينزلند استراليا، برنامه استراتژیک (SP) تا سال 2020 را تدوين کرده است که برنامه های عملياتی(OP) آنها، در راستای همان است.

آنها، حتی بودجه بندی و درصد رشد سالانه بودجه پژوهشی خودشان را هم مشخص کرده اند و اينکه چه درصد زيادشونده ای از اين بودجه در سالهای بعدی، بايد توسط بخش خصوصی (Biotech Companies) سرمايه گذاری شود.

افزايش عمر (Life expectancy) به عنوان يک شاخص مهم، هدف گذاری شده است. شايان ذکر است که استراليا، متوسط عمر بالايي دارد و تعداد افرادی که به 100 سالگی می رسند و يک بطری شامپاين! از ملکه، به عنوان کادوی تولد می گيرند، کم نيست.

جهت گيری آموزشی در مدارس، ايجاد علاقه و انگيزه در دانش آموزان، خصوصاً در دو رشته علوم و رياضی  (Science & Mathematics) است، بطوريکه تقريباً تمام مدارس دولتی، يک دکتر (PhD graduated) دارند که به صورت داوطلبانه و بدون دريافت حقوق، يک يا دو روز در هفته، در مدارس حاضر شده و به اين امر اهتمام دارند. نامبرده، به ما به عنوان دانشجويان دکتری، توصيه کرد که در لکه گيری اين طرح شرکت کرده و مدارس بدون محقق را پوشش دهيم! (each school, one scientist)

...

خدانگهدار