به خودمان رحم کنيم
يا ارحم الراحمين
جوانان را دريابيم.
آنها را از خود نرانيم.
با زبان خودشان، با آنها ارتباط برقرار کنيم.
غير مستقيم و با عملمان، نه امر و نهی مستقيم، راه را نشانشان دهيم.
از ابزاري که چند روزی به امانت دست ماست؛ بهترين استفاده را بکنيم. ما وظيفه درست کردن کژيها و اصلاح امور را داريم، نه حفظ وضع موجود تا ظهور.
حفظ ملتمان ، مايه استحکام ماست.
نبايد، از حق بگذريم و چشممان را بروی اشتباهات مسلم تکرار شونده ناشی از لجاجت يا غرور، ببنديم.
چرا ضعيف کشی؟ گرفتن گردن دانه درشتها، عين عدالت است و خواب را از چشم آنها می گيرد. مايه اميد و اعتبارمان هم می شود و حساب کار، دست خورده خلافکارها هم می آيد.
و خدا هم به ما رحم می کند.
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 0:32 توسط
|