بسم الله الرحمن الرحيم

روز دوشنبه ۶ محرم سال ۶۱ هجری

 

کربلا :

عمر بن سعد، نامه ای را از عبيدالله دريافت می دارد که مضمون آن چنين است : من از لشکر سواره و پياده، چيزی را از تو فرو گذار نکردم و توجه داشته باش که مأمورانی سپرده ام، هر روز وضعيتت را به من گزارش کنند.

از آن سوی، حبيب بن مظاهر از حضرت اجازه می گيرد تا نزد طايفه ای از بنی اسد -که در آن نزديکی ها زندگی می کردند، رفته و آنان را به ياری فرا خواند -  حضرت اجازه دادند. حبيب، نزد آنها رفت و گفت: «امروز از من فرمان بريد و به ياری حسين بشتابيد تا شرف دنيا و آخرت از آنِ شما باشد». تعداد 90 نفر بپا خواستند و حرکت کردند، اما در ميان راه با لشکر عمر بن سعد برخورد کردند و چون تاب مقاومت نداشتند، پراکنده شدند. حبيب به نزد حضرت رسيد و جريان را تعريف نمود. امام حسين (ع) فرمود:  لا حَولَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ