First note

رفقا سلام،

مشکلات، انسانهای بزرگ را متعالی و انسانهای کوچک را خرد می کند.

کوله بارت بربند! شايد اين چند سحر، فرصت آخر باشد که به مقصد برسيم. بشناسيم خدا و بفهميم که يک عمر چه غافل بوديم. می شود آسان رفت، می شود کاری کرد که رضا باشد او. ای سبکبال، در اين راه شگرف، در دعای سحرت، در مناجات خدايي شدنت، هرگز از ياد نبر من جا مانده بسی محتاجم.

چشم آلوده کجا، ديدن دلدار کجا؟ دل سرگشته کجا، وصف رخ يار کجا؟ قصه عشق من و زلف تو ديدن دارد. نرگش مست کجا، همدلی خار کجا؟ کاش در نافله ات نام مرا هم ببری که دعای تو کجا، عبد گنهکار کجا؟

شنيده ام که می رسی، نشسته ام به راه تو. سلام بر نگاه تو، بلند آسمانی ام.

راستی که اگر همين فردا بيايد، با اين حجم شرمندگی چه کنيم؟

خدا نگهدار