چکيده ای از گفت و شنود ديدار با نخبگان علمی
نقطهى اميد اصلى كشور جوانان تحصيلكرده و فرزانه، بخصوص آنوقتى كه اين فرزانگى با تعهد و احساس مسئوليت همراه باشد، هستند.
فعاليتها بايد بر اساس نيازهاى آينده باشد، اين آينده را ترسيم كنيد، اين نيازها را تصوير كنيد.
جهت حركتمان را خودمان معين كنيم؛ نه اينكه جهت حركتى را كه ديگران ترسيم كردهاند، ما تكميل كنندهى پازلهاى زندگى آيندهى آنها باشيم؛ ببينيم چه نياز داريم، آن را تأمين بكنيم.
عنصر معنويت دينى را، نه معنويت فارغ از دين و جداى از دين - كه اساساً معنويت نيست، توهم است - را يك عنصر اصلى در حركت علمى و پژوهش علمى قرار بدهيم.
آنى كه كمك ميكند به پيشرفت كشور، آزادى واقعىِ فكرهاست؛ يعنى آزادانه فكر كردن، آزادانه مطرح كردن، از هو و جنجال نترسيدن، به تشويق و تحريض اين و آن هم نگاه نكردن.
اين همان دستور قرآن است. «فبشّر عباد. الّذين يستمعون القول فيتّبعون احسنه».(2) سخن را بايد شنيد، بهترين را انتخاب كرد.
نسل جوان امروز، نسلى كه بتوان متوقفش كرد، نيست.
رمز پيشرفت يك كشور، يعنى آن محور اصلى براى اقتدار يك كشور، پيشرفتِ همراه با اقتدار، علم است.
كار عملى را نگذاريد متوقف بشود. بدون انواع دانش، اقتدار كشور امكانپذير نيست. دانش اقتدار مىآورد.
جوانى، نعمت است؛ استعدادِ خوب، هوش خوب، نعمت بزرگى است، شكر نعمت سه جزء دارد: اول، شناختن نعمت، غفلت نكردن از نعمت. دوم، دانستن اينكه اين نعمت از خداست، ، هديهى الهى است. سوم اينكه اين نعمت را بايد در جهت درست به كار برد و مصرف كرد . اين همان چيزى است كه روح تعهد را، مسئوليت را در انسان بيدار ميكند؛ تعهد نسبت به جامعهى خود، تعهد نسبت به آيندهى كشور، تعهد نسبت به اين مجموعهى عظيم امكاناتى كه اين نخبه و اين استعداد، بالاخره محصولِ اين امكانات است.