First note

رفقا سلام،

نيت کرده بودم، کمتر بنويسم. اما! عدم حضور برخی از رجال و سياسيون در مراسم تنفيذ، باندازه همه کارهای اشتباه قبلی هر دو طرف اشتباه بود. يک اشتباه بزرگ ...  همه تريبونهای رسمی و غير رسمی غير خودی، از رهبری حرکت اعتراضات مردمی سخن گفته و در يک اقدام هماهنگ بسيار دقيق رقيق، لبه اعتراضات را به حداکثر تيزی رسانده اند. آنها ظاهراً توجه ندارند که پروسه انتخاب ولی فقيه بعنوان رهبری جامعه، با رأی منتخبين مردم و عليرغم تنها مخالفت جدی نايب امام زمان (اسنادش موجود است) انجام شده است. آنها نمی دانند که ولايت فقيه يک سلطنت موروثی نيست که از پدر به فرزند (آنهم نه ارشدترين فرزند) به ارث برسد. آنها نمی دانند مملکت بر مدار قانون اساسی می چرخد. شايد هم می دانند ولی خود را به نداستن زده اند. اگرچه نقد بسيار جدی به رئيس جمهور منتخب دارم، در دوران مناظره قبل از انتخاب دهم، بعد از انتخاب مجددش به معنی واگذاری دوباره مسئوليت و نه برد در يک مسابقه ورزشی، در انتخاب معاون اولش و انتصاب رئيس دفترش، در تصميم گيری هنگام تغيرش و بعد برگشت از تصميمش، در آن جواب اداری اش به امر حکومتی ولی فقيه،و صحبتهای تحريک آميزش با اساتيد دانشگاه در مشهد تازه آنوقتی که رهبری سکاندار است و بايد حرف آخر را بزند و او حرف آخر را مبنی بر وحدت و انسجام ملی زده است؛ اما، ما در کشور و بر اساس قانون مترقی اساسی که ميثاق ملی به داوری گذاشته و تأييد شده است، فقط رهبری را بعنوان ستون خيمه می شناسيم، نه ...  

 خدايا به من و همه ما، فهم عميق معارفت را عطا کن.

راستی طليعه اين پست، چند کلام آخر از آيه آخر سوره حج است که امروز در مراسم تنفيذ هم بالاسر جمعيت بود. ترجمه اش جالبه و اگر دوستان برداشتی و تفسيری از اين کلام خدا داشتند، ما را هم بی بهره نگذارند.