First note

رفقا سلام

با ياد امام راحل عظيم الشان که اسباب آشنايی ما با معارف الهی خصوصاً مناجات شعبانيه گرديد، اعياد گذشته شعبانيه را به دوستداران آل الله الاعظم تهنيت می گويم. اگرچه تمام معصومين عزيزند و وسيله شفاعت و نجات ما (انشاءالله) اما من نمی توانم مقابل حضرت عباس تمام قد نايستم به چند دليل: اول اينکه او معصوم نيست و يعنی غير معصوم هم می تواند به اين مقام برسد. دوم اينکه پدرش امير المؤمنين او را تربيت کرد. سوم اينکه کمال ادب و وفا است. چه آنجايی که به احترام برادر امامش تمام قد (سمعاً و طاعة) آماده فرمانبری است و چه آنجايی که امان نامه عمر سعد را به خودش بر می گرداند که هيهات، امامم را تنها بگذارم و جانم را به سلامت بردارم. اما جانم به قربانش که اين ماه بنی هاشم فرصت به خاک انداختن دشمنان ولايت امامش را مثل پدرش در مقابله با عمر بن عبدود پيدا نکرد. آخر او به قصد کارزار نرفت. او رفت تا برای طفلان حرم آب بياورد...

اما او دستانش را داد تا ما در اين دنيا بی دستی نکشيم. بگذريم، شب نيمه شعبان برای فرج منتقم خونهای کربلا و عاقبت بخيری همديگر دعا کنيم.